DAYI KARACABEY DERNEĞİ’NE BİR ÖNERİMİZ VAR

BU ÖZÜRLÜ, ANCAK GURURLU GENCİ YARDIM DERNEKLERİ NEDEN GÖRMÜYOR?

Adı: Serkan Epli. Bildiğim kadarıyla Karacabey’in Mahmuriyet Mahallesi’nde ikamet ediyor.Yaşı 40 dolayında olmalı…Bazen karşılaştığımızda “Napıyon Gürel Abi” diyerek hatırımı sorar. “Sağ ol Serkan, iyiyim.Sen nasılsın?” der ayrılırız. Bir gün, koltuk değneklerinin yere değdiği noktadaki lastikler yıpranmış olmalı ki, aniden kaydı ve Serkan’ı boylu boyunca  yere düşürdü.Kendisine “HAYIR DERNEKLERİNE MÜRACAAT EDELİM DE SANA TEKERLEKLİ BİR SANDALYE İSTEYELİM” önerisinde bulundum. O ne büyük gurur Allah’ım! Şiddetle karşı çıktı ve “Ben kimseden bir şey istemem!” diyerek konuyu kapattı.Bir gün de kendisine “Belediye Başkanına söyleyelim de mümkün ise seni özürlü kadrosundan işe alsınlar” dedim.”Ben utanırım gidip boyun bükerek iş istemem” dedi.

O halde; O’nun istemesine gerek bırakmadan, birileri O’na artık motorlu mu olur, yoksa manuel mi  olur, rahatlıkla kullanabileceği bir tekerlekli sandalyeyi, gururunu incitmeden hediye etmeli.Ve yine mümkün ise, belediye ya da bir fabrika O’nu özürlü kadrosundan fiziki konumuna uygun, yapabileceği bir işe almalı…

Eminim, kendisi bu yazının yazılmış olmasına bile üzülecek.Ama olsun.Ben gerçekten gazeteci isem,  insani  görevimi yapmak zorundayım.Fotoğraflarını Facebook sayfandan aldığım ve bu yazıyı yazdığım için lütfen bağışla beni gururlu Serkan! Amacım asla senin o insan sevgisi dolu yüreğini incitmek değil, birilerine insan olduklarını anımsatmak!

Dayı Karacabey Derneği Başkanı Abdullah Yalazı,Belediye Başkanı Ali Özkan,Karacabey Ticaret ve Sanayi Odası Yönetim Kurulu Başkanı Naci Güncü ya da Karacabeyli hayırsever vatandaşlar umarız bu gururlu gencin çektiği yürüme çilesini O’nu üzmeden sonlandırırlar.

Lütfen Paylaşın ve Beğenin